ภาพที่ 1 เป็นชุดประจำชาติเวียดนาม ที่สุดคือ "อ๋าวหย่าย" (Áo dài) ซึ่งมีความหมายว่า "เสื้อยาว" โดยได้รับความนิยมแพร่หลายและถือเป็นสัญลักษณ์ทางวัฒนธรรมที่มีมายาวนาน ลักษณะเด่นของชุดอ๋าวหย่าย โครงสร้าง: เป็นเสื้อคอตั้ง แขนยาว พอดีตัว ผ่าข้างตั้งแต่เอวลงไปจนถึงชายเสื้อ การสวมใส่: สวมทับกางเกงขายาวพริ้วไหว วัสดุและสี: นิยมตัดเย็บด้วยผ้าไหมหรือผ้าแพร มีทั้งแบบสีสันสดใสสำหรับงานเทศกาล และชุดสีขาวสำหรับนักเรียนหญิง ชุดจีนโบราณเรียกว่าฮั่นฟู่เป็นเครื่องแต่งกายดั้งเดิมที่มีความยาวแต่ลวดลายสวยงามมีชุดกิโมโนญี่ปุ่นโบราณ หรือชุดแต่งกายดั้งเดิมของญี่ปุ่นมีประวัติศาสตร์ยาวนาน และเปลี่ยนแปลงรูปแบบไปตามแต่ละยุคสมัยอย่างชัดเจน⏳ ชุดกิโมโนของประเทศญี่ปุ่น วิวัฒนาการในแต่ละยุคสมัยยุคเฮอัน (Heian Period): ยุคทองของวัฒนธรรมราชสำนัก สตรีชั้นสูงจะสวมชุดที่เรียกว่า จูนิฮิโตะ (Jūnihitoe) ซึ่งเป็นการสวมเสื้อกิโมโนซ้อนกันถึง 12 ชั้น เพื่อแสดงถึงความมั่งคั่งและรสนิยมยุคคามาคุระและมุโรมะจิ: ชุดเริ่มมีความคล่องตัวมากขึ้นเนื่องจากอิทธิพลของชนชั้นซามูไรยุคเอโดะ (Edo Period): เป็นยุคที่กิโมโนพัฒนาจนกลายมาเป็นรูปแบบที่เราคุ้นเคยในปัจจุบัน มีการพัฒนาเทคนิคการย้อมสี การปักลวดลายที่วิจิตรบรรจง และเริ่มมีการใช้สายคาดเอวขนาดใหญ่ที่เรียกว่า โอบิ (Obi)รูปแบบเช่นเสื้อคู่กระโปรง รู่ฉุน และชุดคลุมยาวเชินอีซึ่งเป็นที่นิยมในหมู่หนุ่มสาวปัจจุบันมักจะปรากฏในซีรีย์จีนโบราณ #Asian Women Unite# #สาดน้ำสาดรัก# #ShellyPundaoxLesPark#