ผมก็แค่เด็กคน1 นะครับอยากบอกว่าทำอะไรก็ทำแต่ความออ่นแอของผมร่างกายอาจจะออ่นแอแต่ผมมีความสุขผมมีเพื่อนที่จิตใจออ่นไหวแพนิคปัจจุบันฆตตไปแล้วภาวะมาจากพ่อแม่ผม1ในนั้นอาจจะไม่เก่งแต่ไม่เคยทำตัวเดือดร้อนใครจริงๆอยากบอกว่าปกติไม่ค่อยเล่นสืออะไรหรอกวันทำงานฟรีแลนส์เที่ยวเล่นสนุกดื่มกินเที่ยววาดรูปรับสอนนแกาถานที่มีอาจารย์แก่อาจจะขี้บ่นแต่แกไม่เคยว่าผมเลย ผมอาจจะตุยไม่เก่งเป็นเพราะผมไม่ได้พูดคุยสนิทจากครอบครัวครับผมยอมรับผมคือเด็กๆเหมือนสมัยนี้เลยรู้มีเด็กหลายคนปรึกษาผมตลอดแต่ผมก็บอกเหตุผมกลางได้เท่านั้น วันๆว่างก็เขียนนิยายเสพติดแต่เด็กนั่นคือเซฟโซนผมดีที่สุด