ถ้าเปรียบเทียบ Carousel กับอายุของเรา มันคงคล้ายๆกับเกมส์โหดร้ายต่อจิตใจมากประเภทนึงที่สุดเหมือนกัน ถึงแกนตรงกลางของมันจะเคลือนไหวอยู่ตลอดเวลา แต่ระยะห่างระหว่างม้าไม่เคยเปลี่ยนแปลงเลย พวกมันขยับไม่ได้ สัมผัสกันและกันไม่ได้ตลอดกาล ดังนั้น Carousel เปรียบเปรยเสมือน "ภาพลวงตาของการได้เจอกันของใครสักคน" ถึงมันจะโหดต่อใจไปบ้าง แต่เราก็ยังอดไม่ได้ ที่จะหยุดมองมันทุกครั้ง เวลาที่เห็นมันผ่านตาทุกที่ It could be the waiting and hoping but it's time to stop chasing and just let go of the mirage.