ร่างบอบบางในชุดเดรสสีขาวสั้นกุดยังคงนั่งคุกเข่าอยู่บนพื้นพรม แผ่นหลังสั่นไหวตามแรงสะอื้นที่เจ้าตัวพยายามกดเอาไว้ในลำคอจนแทบไม่เหลือเสียง บนโซฟาหนังสีเลือดหมู คุณเล็กนั่งอยู่นิ่งๆ ดวงตาคมกริบไล่มองเด็กสาวตรงหน้าด้วยแววตาเย็นชา ความเงียบในห้องกว้างทิ้งน้ำหนักกดทับลงมา จนลมหายใจของวันใหม่เริ่มติดขัด หญิงสาวค่อยๆ เงยหน้าขึ้น หยาดน้ำตายังคงเปื้อนสองแก้มเนียนใส ดวงตากลมโตเต็มไปด้วยความหวาดกลัวและสิ้นหวัง แต่ภาพอันน่าสงสารตรงหน้านั้น กลับทำให้มุมปากของคุณเล็กกระตุกขึ้นเล็กน้อย เธอไม่เชื่อ สำหรับคุณเล็ก นี่อาจเป็นเพียงละครอีกฉาก ที่เด็กในบาร์ถูกสอนมาอย่างดี เพื่อทำให้ตัวเองดูไร้เดียงสาและเพิ่มค่าตัวให้สูงขึ้นเท่านั้น “ลุกขึ้น” น้ำเสียงราบเรียบ แต่ความดุที่แฝงอยู่ในนั้นชัดเจนพอจะทำให้วันใหม่สะดุ้งสุดตัว เด็กสาวพยายามยันพื้นเพื่อลุกขึ้นยืน หากแต่ขาทั้งสองข้างกลับอ่อนแรงจนแทบพยุงตัวไม่ไหว คุณเล็กมองภาพนั้นอยู่เพียงชั่วครู่ ก่อนจะลุกจากโซฟาแล้วก้าวประชิดตัวเข้าไปใกล้อย่างรวดเร็ว มือเรียวแข็งแรงคว้าเข้าที่ต้นแขนเล็ก จากนั้นออกแรงกระชากร่างบางให้ลุกขึ้น วันใหม่เสียหลักเซเข้าปะทะกับหน้าอกของอีกฝ่าย กลิ่นน้ำหอมราคาแพงลอยแตะจมูกในระยะใกล้เกินพอดี ความใกล้ชิดคุกคามนั้นทำให้เธอต้องรีบยกมือขึ้นผลักไหล่คุณเล็กเพื่อถอยหนี “ไม่ต้องมาเล่นตัวหรอก ฉันจ่ายเงินไปเยอะมากสำหรับคืนนี้ และเธอต้องทำหน้าที่ของตัวเองให้คุ้มกับเงินที่ฉันเสียไป” คุณเล็กดันร่างของวันใหม่ให้ถอยร่นไปจนชิดขอบโซฟา ก่อนจะกดไหล่บางให้นั่งลงบนเบาะนุ่มอย่างไม่เปิดโอกาสให้ขัดขืน “วันใหม่ไม่เคย... ปล่อยวันใหม่ไปเถอะนะคะ” เสียงหวานสั่นพร่าจนแทบขาดห้วง มือเล็กยกขึ้นพนมไหว้อย่างคนหมดหนทางสู้ แต่คำขอร้องนั้นไม่ได้ทำให้คุณเล็กใจอ่อนลงเลยแม้แต่น้อย มันกลับยิ่งทำให้ความรำคาญฉายชัดขึ้นในแววตา เธอจับข้อมือทั้งสองข้างของวันใหม่ แล้วรวบกดไว้กับพนักพิงโซฟาด้วยมือเพียงข้างเดียว “อยู่ในที่แบบนี้ จะบอกว่าไม่เคยผ่านมือใครเลยหรือไง โกหกไม่เนียนเลยนะ” คุณเล็กโน้มใบหน้าเข้าไปใกล้ จนสัมผัสได้ถึงลมหายใจที่ติดขัดของเด็กสาวตรงหน้า เธอไม่มีทางเชื่อว่าสินค้าในบาร์ของซ้อวีนัสจะหลุดรอดจากมือลูกค้ามาได้ ริมฝีปากร้อนกดลงบนซอกคอขาวอย่างจาบจ้วง วันใหม่เบิกตากว้าง ร่างทั้งร่างเกร็งแข็งทื่อด้วยความตื่นกลัว เธอพยายามบิดข้อมือออกจากการเกาะกุม ส่ายหน้าหนีสัมผัสที่ทำให้ผิวกายเย็นวาบ แต่เรี่ยวแรงที่มีกลับน้อยนิดเกินกว่าจะผลักคนตรงหน้าออกไปได้ คุณเล็กขบเม้มผิวเนื้ออ่อนจนเกิดรอยสีจางๆ มืออีกข้างเลื่อนต่ำลงไปสัมผัสต้นขาใต้ชายกระโปรงสีขาว วันใหม่สะดุ้งเฮือก รีบหนีบขาเข้าหากันแน่น น้ำตาหยดแล้วหยดเล่าร่วงหล่นลงบนแก้มโดยไม่มีทีท่าว่าจะหยุด “อย่าค่ะ ขอร้อง”#fyp #เลสเบี้ยน🏳️‍🌈 #นิยายreadawrite #นิยายmeb #นิยายหญิงรักหญิง